Het verhaal van Nour

Nour is 12 jaar. Ze is al 5 jaar op de vlucht. Toen zij 7 jaar was, moest ze haar familie in Syrië achterlaten. Op zoek naar een veilige plek in Libanon.“Het lawaai van de vliegtuigen en de bommen kwam te dichtbij. We durfden niet langer te blijven. We besloten te vluchten.”

Op de vlucht

Net zoals duizenden andere Syrische kinderen, moest Nour vluchten uit haar geboorteland. Op zoek naar een veilige plek in Libanon. Nour woont nu vijf jaar in Libanon, maar herinneringen aan haar leven in Syrië heeft ze nog. “Het lawaai van de vliegtuigen en de bommen kwam te dichtbij”, zegt Nour. “We durfden niet langer te blijven. We besloten te vluchten.”

Alles achterlaten

Nour deed een paar kleren in een tas. Mooie herinneringen aan haar land Syrië droeg ze met zich mee. Nour moest ook afscheid nemen van haar oma. “Voor we vertrokken heeft oma nog ‘Riz be Haleeb’ gemaakt. Ik huilde bij elke hap.”

Nour wist niet of zij haar oma en de rest van de familie ooit weer zou zien. Dit was voor haar heel moeilijk. “Ik wilde mijn vrienden niet zien, omdat ik een hekel heb aan afscheid nemen”, zegt Nour. “Afscheid nemen van mijn oma en mijn familie was meer dan genoeg voor één dag.”

Safe Spaces 

“Ik woon nu in Libanon. Maar ook hier voel ik me niet veilig. Er wordt af en toe geschoten. Heel eng.” Nour gaat nu naar de Safe Space bij haar in de buurt. Hier biedt War Child hulp aan kinderen die oorlog hebben meegemaakt. Ze kan er met andere kinderen spelen en sporten. “Door War Child voel ik me beetje bij beetje sterker. In de Safe Space kan ik samen spelen, knutselen en leer ik voor mezelf op te komen. Hier voel ik me veilig.”

Stapje voor stapje gaat het beter met Nour. Ze ontmoette ook haar nieuwe beste vriendin Raghad in de Safe Space.